Patricia van de Camp

Fotografie



Artist statement


Portfolio

Tentoonstellingen
Opleiding
Publicaties
Prijzen en nominaties
Opdracht

Contact
Boeken
HOME

Artist statement

Patricia van de Camp (1969), maakt series fotoís waarbij iedere foto toch op zichzelf staat, als een eilandenrijk zou je kunnen zeggen.
Toch is de wisselwerking tussen de fotoís onderling doorslaggevend om hun betekenis diepgaander te ervaren.
Haar reeksen fotoís laten een vorm van menselijke verlatenheid zien die steeds wordt gevoed door een vorm van hoop.
Vrijwel ieder beeld dat zij laat zien, herbergt een toevoeging die van buitenaf wordt aangereikt.

patricia We zijn alleen omdat we weten dat er ook anderen zijn.
Het andere is altijd aanwezig in haar fotoís van situaties die in zichzelf lijken op te lossen, of ze nu mensen fotografeert of niet.
Het is de onmogelijkheid van de situatie die de mogelijkheid om die ook anders te benaderen, veroorzaakt.
Daarvoor moet je wel buiten je zelf treden om er anders naar te kunnen kijken.
Dat het een inspanning is die je niet altijd licht valt, maken haar fotoís duidelijk. Hoe goed je jezelf ook kent, als je jezelf bekijkt, ben je toch een vreemd lichaam.
Dat Fremdkörper doet zich in haar fotoís kwetsbaar voor. Eerst zie je het niet eens, en dan is het er opeens.

In het beeld doet zich een ander beeld voor. Patricia van de Camp bevraagt daarmee de menselijke identiteit en haar plaats in de wereld.
Dat is heel existentieel, maar zij grijpt het als het ware uit het licht, of laat het wegwaaien als een tent op het strand waar de wind onder is geslagen en die als een vlieger een donkerblauwe wolk boven de horizon vormt.

Alex de Vries