Patricia van de Camp studied graphic art and photography at the Gerrit Rietveld Academy in Amsterdam and at the Kolding Design School SDU in Kolding, Denmark.
In life and work Patricia van der Camp is inspired by the work of Georgio Morandi (1890 - 1964) and the ‘white between lines’1 that defines the meaning of words.
Patricia van de Camp’s work arises from introspection, an immaculate sense of beauty and her boundless wonder about all that is. From the eternal doubt about what it means to be and at the same time - or rather after being - to disappear.
Making art is for Patricia van de Camp the act of visualizing and designing her inner world. The saying ‘between dream and action laws and practical objections intervene’2 applies to all of us.
However Patricia van de Camp's work are her decisively dreamed versions of reality. For Patricia, making art is a way to hold her existence, being and life. Which she does with verve!
All Patricia’s work, abstract and photographic, defines itself by an ostensible and deceptive simplicity. Her work is soft, tender, fairylike, vigorous and bold at the same time.
Like white is an old master, Patricia’s work is ‘masterly’: that which is not explicitly made visible or omitted determines the end result of the viewer's observation and invites to the wonder that is the origin of the work.
In other words; you want to keep looking at her work without really knowing why. Maybe because Patricia van de Camp’s work as well as Patricia as a person and an artist are best described as: “Nothing compares 2 U”3
1 From the poem “Wit”, by K. Schippers, 1980 2 From the poem “Huwelijk” by Willem Elsschot, 1943 3 Song by Sinead O’Connor, 1990
Patricia van de Camp studeerde grafische kunst en fotografie aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam en aan de Kolding Design School SDU te Kolding in Denemarken.
In leven en werk wordt Patricia van de Camp geïnspireerd door het verstilde werk van Giorgio Morandi (1890-1964) en door “het wit tussen regels”4 dat mede de essentiële betekenis van woorden bepaalt.
Het werk van Patricia van de Camp ontstaat uit introspectie, een feilloos gevoel voor schoonheid en daaruit voortvloeiende grenzeloze verwondering over al wat is. Uit de eeuwige twijfel over wat het betekent te zijn en tegelijkertijd - of wellicht juister: nadien - te verdwijnen.
Kunst is voor Patricia van de Camp de daad van het zichtbaar maken van en vormgeven aan haar niet-tastbare binnenwereld. Voor ieder van ons geldt: “Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren”5.
Zoniet voor Patricia van de Camp; haar werken zijn haar daadkrachtig gedroomde versies van de werkelijkheid. Het maken van kunst is voor Patricia een manier om haar bestaan, haar mens-zijn en leven vast te houden. En dat doet ze met verve!
Al het werk van Patricia van de Camp, abstract en fotografisch, kenmerkt zich door een ogenschijnlijke en bedrieglijke eenvoud.
Het werk van Patricia van de Camp is zacht, teder feeëriek, krachtig en stoutmoedig tegelijkertijd.
Zoals wit een oude meester is, is het werk van Patricia van de Camp ‘meesterlijk’: dat wat niet expliciet zichtbaar gemaakt of juist weggelaten is, bepaalt het eindresultaat van waarneming door de kijker en nodigt uit tot de verwondering die de ontstaansbron van haar werk is.
Met andere woorden; je blijft (willen) kijken naar haar werk en weet als kijker soms zelf niet zo goed waarom.
Misschien wel omdat voor het werk van Patricia van de Camp geldt wat voor haar als mens en kunstenaar ook opgaat: “Voor jou was er niets wat op jou leek en na jou zal dat ook zo zijn.”6
Bobi Sanderman
Goor, januari 2026
4 Uit: Verzen, Het Huwelijk, Willem Elsschot, 1943 5 Uit: Verzen, Het Huwelijk, Willem Elsschot, 1943 6 Vrij naar “Hoopvol dienstbevel” Frederique Harmsen van Beek, vermoedelijk ca. 1990